30. POLSKA POPIELIDÓW
Popiel Gnuśny umarł w roku 825 a jego następca Ludwik Lebediusz rozgromił nad Wołgą Ordę Turecką, podbił Fińskie Powołże i zhołdował Mongolię, ale po śmierci Lebediusza Ludwik Niemiecki opanował Wiedeń. Wobec tego Wojewoda Kij z Kijowa po zdobyciu Konstantynopola popłynął w górę Dunaju i Odbił Wiedeń, gdzie niegdyś urzędował wojewoda lechicki SAMON. Klucze Wiednia wręczał Kijowi syn Karola Wielkiego Henryk V Pobożny, w którego pięknej córce Ryksie Kij zakochał się i ożenił a która stała się Polską Lady Makbet.
Gdy w 872 r. witeź Wisław podjął wojnę Czeską, w trakcie której zawarł Rozejm z Ludwikiem Niemieckim, żeby Ludwik mógł ewakuować Czechy, co nie spotkało się wodzom lechickim, którzy Wisława wygnali do Serbii a Regentem ogłosili Kija. Z tego skorzystał król Francji Karol Łysy pisząc do REGENTA Kija jako Witezia Wiedeńskiego, co przestraszyło papieża, który obiecał Łysemu koronę CESARSKĄ.
W tej sprawie zebrał się Wiedniu zjazd familijny Popielidów, który NIE wystosował Gratulacji Regencyjnych i Małżeńskich Kijowi, wobec czego Ryksa kazała ojcu OTRUĆ STRYJÓW, odium czego spadło na Kija. Sejm w Krakowie okazał się też Niewypałem, gdyż Kraków przeżywał Żałobę po otrutym w Wiedniu Kraku VIII i Wandzie Topielicy, której ciało wyłowiono w Nowej Hucie. Kij jednak po Sejmie na Krakowskim Libanie przeniósł się do Płocka, co było ZAMIANĄ REGENCJI NA KORONĘ.
W 876 umarł sponiewierany przez Kija i Wisława Ludwik Niemiecki, wobec czego Papież dał Karolowi Łysemu RZYM. Wobec tego Kij jako Popiel II wysłał do Paryża ambasadora w osobie Walgierza Przystojnego z Krakowa, który odznaczył się w walkach z Niemcami. Jednak w roku następnym umarł Karol Łysy a jego następca Ludwik Jąkała namówił Świętopełka Wielkomorawskiego do zamachu na Wiedeń, wiedząc, że ten go Nie Utrzyma. Świętopełk nadał Udzielność Czechom, którzy zdobyli Sławę-Głogów.
Jerzy Mościcki, POLSKA POPIELIDÓW, Chałupnictwo ZADRA Słubice 2001, 448 ss
- Mój wieloletni krytyk na Uniwersytecie Wrocławskim, dr Marek Cetwiński, napisał rozprawę IMPERIUM LECHITÓW. Tytuł jest ambitny, ale to jest bicie piany. - Ukazał się też albumik Waldemara Łysiaka POCZET KRÓLÓW BAŁWOCHWALCÓW (Chicago-Warszawa 1998), który jest historiografią PRZEDJEZUICKĄ. Jerzy Mościcki jest zaś gorliwym historykiem jezuickim, który – na podstawie historiografii jezuickiej – sięga w przeszłość, szermując tytułem POLSKA POPIELIDÓW, co zobowiązuje, ale jest drogą do Nikond, jak u Cetwińskiego.
Zaraz po znalezieniu Skarbu Tysiąclecia zadzwonił do Wojewódzkiego Ośrodka Archeologiczno-Konserwatorskiego jakiś znawca genealogii Popielidów z informacją, że to jest ZAGINIONY POSAG KRÓLOWEJ REYI, która była żoną Tego a córką Tamtego – rzucając danymi jak pyrkami – ale spotkać się z nami nie chciał, bo się Bał. Skarb Tysiąclecia jest jednak MAJESTATYCZNYM SKARBEM ZŁOTEJ ORDY, który jechał do Bawarii i został wzięty przez mieszczan średzkich w bitwie Legnickiej.
Ja nie potrafię rzucać danymi historycznymi o Popielidach Jak Pyrkami, ale wiem, że genealogia Popielidów Łysiaka kompletna nie jest. Łysiak wymienia 3 Leszków: Leszek I Spryciarz (do 760), Leszek II Wyścigowy (do 794) i Leszek III Jurny (do 810 r.), ale chodzi tu o Leszka III, który przybył do Polski z kawalerią czeską na wojnę z Arabami w r. 759, ożenił się z córką witezia Przemysława a w r. 772 został wysłany z Kaukazu do Poznania, gdzie przyjął poselstwo Franków z Rolandem Wielkim.
Leszek został witeziem, gdyż synowie Przemysława polegli w wojnach z Arabami. W r. 789 gościł w Krakowie Karola Wielkiego i Kalifa z Bagdadu, po czym wyprawił się na wojnę z Turkami do Iranu, gdzie musiał sprawić sobie harem, z którym miał 20 synów. Ponieważ Karol Wlk nie dotrzymał traktatu i zaatakował Wiedeń krzycząc, że WALCZY Z AWARAMI to został pobity przez Czechów i ubezwłasnowolniony przez bastarda, który przyjął imię KARLOMANA, więc Leszek III powrócił po kilku latach z Azji i wyprawił się do Czech, gdzie w r. 805 zginął pod Chebem.
Śmierć Leszka III w r. 805 jest uznanym faktem historycznym, ale Czesi zmieniają go na Becha. Pewne dane świadczą, że został z rozkazu tegoż KARLOMAGNA rozdarty końmi. Imię Karloman pochodzi od Karlo Magne, które przysługiwało GŁOWIE rodu Karolingów a tym Karlomagnem był nieprawy syn Karola Wielkiego, który pozbawił ojca starszeństwa po jego klęsce z Czechami pod Wiedniem.
Zabicie Leszka III było jednak końcem kariery tego Seniora Rodu, gdyż sejm spuścił z łańcucha Normanów i wysłał armię z Ludwikiem, którego Karol Wlk pozostawił w Krakowie jako zakładnika z tytułem Króla Akwitanii. Na dokumencie graficznym widzimy jak Popiel I Gnuśny koronuje w paryskiej krypcie Karolingów Ludwika Pobożnego MIECZEM (History o World Societies, V. I, Boston 1984, s. 370).
Niektórzy uważają Popiela Gnuśnego za pierwszego władcę dynastii, ale był on jedynym prawym synem Leszka III, który podzielił kraj na księstwa dla swych bastardów z haremu azjatyckiego. Krajem KORONNYM była Goplania z 400 grodami-miastami. Popiel Gnuśny miał zbudować Wspaniałą Kruszwicę, za kontrybucję francuską, bo "bał się Hunnów" czyli Turków – żeby łatwiej było spławić skarbiec do Szczecina – skąd KRUSZWICA i Gopło czyli "orle gniazdo". Kruszwicki skarbiec Popiela był prawdopodobnie w zamku Mysim a jego Pałac CESARSKI za kontrybucję francuską na Łagiewnikach.
Wg Łysiaka to Popiel Gnuśny umarł w 825, ale jego następcą był NIE Popiel II Myszowaty tylko Ludwik Lebediusz. Tego Ludwika mam za księcia pasawskiego Ljudewita, który w r. 823 dał Pasawę i Panonię prawobrzeżną Frankom, co wynikało z traktatu między Ludwikiem Pobożnym a Popielem Gnuśnym, który widocznie już w r. 823 "przestraszył się Hunnów". Jego ojciec Leszek III zaczynał karierę polityczną jako oficer łącznikowy przy armii tureckiej, gdzie walczył z Arabami, a potem przez 10 lat wypędzał Turków z Iranu, Indii i Chin więc znał ich dobrze.
Tłumaczył swemu Pierworodnemu, że Turcy EUROPĘ NAJECHAĆ MUSZĄ, i mógł przygotować plan pokonania ich. Ta groźba zaistniała widocznie już w r. 823, skoro Popiel oddał Panonię Zachodnią Frankom za pomoc przeciw Ordzie Tureckiej? ale Franków wypędzili stamtąd Bułgarzy. Gdy w r. 828 zaistniała ponowna groźba turecka to Ludwik doprowadził do pokoju bułgarsko-frankijskiego, kosztem Pasawy i Linzu, za co uzyskał pomoc Franków, których przyprowadził Ludwik Niemiec.
W r. 830 miała miejsce wielka bitwa nad Wołgą, w której Ludwik Lebediusz wziął do niewoli armię turecką, ale tabory tureckie uratował wódz Seldzuk. Po wygnaniu Turków Lebediusz poprowadził skapitulowaną armię turecką na podbój Fińskiego Powołża, gdzie Turcy pożenili się z Finkami i otrzymali za dobrą służbę Krym, z czego powstała Orda Węgierska. Lebediusz mianował Ludwika Niemca Polskim Wojewodą Śląska. Ten wyprawił się na PARYŻ, ale sejm Franków opowiedział się za Lotarem więc Ludwik powrócił do Wrocławia, czego pamiątką jest fara wrocławska, którą przebudował warsztat minsteru strasburskiego. Potem doszło do konfrontacji między Lotarem a Ludwikiem, w czym Ludwik uzyskał tytuł Króla Niemieckiego, ale Lotar znowu wypędził go. Wobec tego na Śląsk przybył Lebediusz, który wysłał Czechów, którzy wygnali Lotara ze Strasburga Z Torbami.
Sprawa ta przybrała obrót dramatyczny, gdyż w wyniku kontrofensywy Lotara doszło do bitwy pod Fontenoy na południowy zachód od Auxerre, gdzie Frankowie skapitulowali przed Czechami, którzy wydali jeńców Niemcom i Francuzom a ci WYCIELI ICH DO NOGI... Na tym jeszcze nie koniec, bo w r. 845 Czesi przyjęli w Ratyzbonie chrzest KATOLICKI, co wyrwało ich z polskiego systemu politycznego – wobec czego to już nie Polacy grozili Kolonii i Paryżowi CZECHAMI, ale PRZECIWNIE...
JM awansuje do rangi heroizmów narodowych OBRONĘ LUBOMLI, domyślając się jej na terytorium Golęszyców w Bramie Morawskiej, czyli gdzieś koło Ostrawy. Pisze, że Lubomlę budowano w r. 868 a padła ona BOHATERSKO w r. 876. Mi jednak wydaje się, że chodzi tu o LUBUSZĘ-Berlin, która byłaby w takim razie zdobyta przez Ludwika Niemca, a ponieważ była to sprawa europejska więc trzeba ją rozpatrywać w kontekście europejskim.
JM szuka miasta SŁAWA, ale to Głogów. Wrocław nazywał się Wrotami lub Bramą SŁAWY czyli Odry,*- skąd Breslau. Trzeba tu wyjść od zdobycia przez Ludwika Niemieckiego Wiednia po śmierci Ludwika Lebediusza, a ponieważ wiadomo było, że był to spisek bizantyjsko-niemiecki to wojewoda kijowski Kij obległ i ZDOBYŁ Konstantynopol, co Niemcy skontrowali uderzeniem Swewów na Nowogród (Wielki). Kij narzucił jednak Bizancjum traktat trybutarny wobec czego Swewowie wycofali się.
Potem Kij założył Kilię u ujścia Dunaju i popłynął Dunajem do Wiednia, który Odbił w r. 870. Klucze do Wiednia wręczał Kijowi syn Karola Wielkiego Henryk V Pobożny, w którego pięknej córce Kij zakochał się i ożenił a która okazała się Polską Lady Makbet.
W 872 r. doszło do wielkiej bitwy pod Pragą, która zakończyła się rozejmem, na podstawie którego Ludwik Niemiecki Ewakuował Czechy. Po tej ewakuacji generałowie wytoczyli jednak proces witeziowi Wisławowi, który został wygnany do Serbii a regentem mianowano wojewodę Kija z Kijowa.
Mam list z Międzynarodowego Instytutu Cywilizacji Słowian, że Popielidów otruł w Wiedniu syn Karola Wielkiego Henryk V Pobożny. Gdy Zjazd familijny Popielidów w Wiedniu odmówił Kijowi prawa do Tronu to Ryksa kazała ojcu OTRUĆ TEN ZJAZD, co wywołało wojna między Uzurpacją a Frondą.
Gdy w 872 r. witeź Wisław podjął wojnę Czeską, w trakcie której zawarł Rozejm z Ludwikiem Niemieckim, żeby Ludwik mógł ewakuować Czechy, co nie spotkało się wodzom lechickim, którzy Wisława wygnali do Serbii a Regentem ogłosili Kija. Z tego skorzystał król Francji Karol Łysy pisząc do REGENTA Kija jako Witezia Wiedeńskiego, co przestraszyło papieża, który obiecał Łysemu koronę CESARSKĄ.
W tej sprawie zebrał się Wiedniu zjazd familijny Popielidów, który NIE wystosował Gratulacji Regencyjnych i Małżeńskich Kijowi, wobec czego Ryksa kazała ojcu OTRUĆ STRYJÓW, odium czego spadło na Kija. Sejm w Krakowie okazał się też Niewypałem, gdyż Kraków przeżywał Żałobę po otrutym w Wiedniu Kraku VIII i Wandzie Topielicy, której ciało wyłowiono w Nowej Hucie. Kij jednak po Sejmie na Krakowskim Libanie przeniósł się do Płocka, co było ZAMIANĄ REGENCJI NA KORONĘ.
W 876 umarł sponiewierany przez Kija i Wisława Ludwik Niemiecki, wobec czego Papież dał Karolowi Łysemu RZYM. Wobec tego Kij jako Popiel II wysłał do Paryża ambasadora w osobie Walgierza Przystojnego z Krakowa, który odznaczył się w walkach z Niemcami. Jednak w roku następnym umarł Karol Łysy a jego następca Ludwik Jąkała namówił Świętopełka Wielkomorawskiego do zamachu na Wiedeń, wiedząc, że ten go Nie Utrzyma. Świętopełk nadał Udzielność Czechom, którzy zdobyli Sławę-Głogów.
Jerzy Mościcki, POLSKA POPIELIDÓW, Chałupnictwo ZADRA Słubice 2001, 448 ss
- Mój wieloletni krytyk na Uniwersytecie Wrocławskim, dr Marek Cetwiński, napisał rozprawę IMPERIUM LECHITÓW. Tytuł jest ambitny, ale to jest bicie piany. - Ukazał się też albumik Waldemara Łysiaka POCZET KRÓLÓW BAŁWOCHWALCÓW (Chicago-Warszawa 1998), który jest historiografią PRZEDJEZUICKĄ. Jerzy Mościcki jest zaś gorliwym historykiem jezuickim, który – na podstawie historiografii jezuickiej – sięga w przeszłość, szermując tytułem POLSKA POPIELIDÓW, co zobowiązuje, ale jest drogą do Nikond, jak u Cetwińskiego.
Zaraz po znalezieniu Skarbu Tysiąclecia zadzwonił do Wojewódzkiego Ośrodka Archeologiczno-Konserwatorskiego jakiś znawca genealogii Popielidów z informacją, że to jest ZAGINIONY POSAG KRÓLOWEJ REYI, która była żoną Tego a córką Tamtego – rzucając danymi jak pyrkami – ale spotkać się z nami nie chciał, bo się Bał. Skarb Tysiąclecia jest jednak MAJESTATYCZNYM SKARBEM ZŁOTEJ ORDY, który jechał do Bawarii i został wzięty przez mieszczan średzkich w bitwie Legnickiej.
Ja nie potrafię rzucać danymi historycznymi o Popielidach Jak Pyrkami, ale wiem, że genealogia Popielidów Łysiaka kompletna nie jest. Łysiak wymienia 3 Leszków: Leszek I Spryciarz (do 760), Leszek II Wyścigowy (do 794) i Leszek III Jurny (do 810 r.), ale chodzi tu o Leszka III, który przybył do Polski z kawalerią czeską na wojnę z Arabami w r. 759, ożenił się z córką witezia Przemysława a w r. 772 został wysłany z Kaukazu do Poznania, gdzie przyjął poselstwo Franków z Rolandem Wielkim.
Leszek został witeziem, gdyż synowie Przemysława polegli w wojnach z Arabami. W r. 789 gościł w Krakowie Karola Wielkiego i Kalifa z Bagdadu, po czym wyprawił się na wojnę z Turkami do Iranu, gdzie musiał sprawić sobie harem, z którym miał 20 synów. Ponieważ Karol Wlk nie dotrzymał traktatu i zaatakował Wiedeń krzycząc, że WALCZY Z AWARAMI to został pobity przez Czechów i ubezwłasnowolniony przez bastarda, który przyjął imię KARLOMANA, więc Leszek III powrócił po kilku latach z Azji i wyprawił się do Czech, gdzie w r. 805 zginął pod Chebem.
Śmierć Leszka III w r. 805 jest uznanym faktem historycznym, ale Czesi zmieniają go na Becha. Pewne dane świadczą, że został z rozkazu tegoż KARLOMAGNA rozdarty końmi. Imię Karloman pochodzi od Karlo Magne, które przysługiwało GŁOWIE rodu Karolingów a tym Karlomagnem był nieprawy syn Karola Wielkiego, który pozbawił ojca starszeństwa po jego klęsce z Czechami pod Wiedniem.
Zabicie Leszka III było jednak końcem kariery tego Seniora Rodu, gdyż sejm spuścił z łańcucha Normanów i wysłał armię z Ludwikiem, którego Karol Wlk pozostawił w Krakowie jako zakładnika z tytułem Króla Akwitanii. Na dokumencie graficznym widzimy jak Popiel I Gnuśny koronuje w paryskiej krypcie Karolingów Ludwika Pobożnego MIECZEM (History o World Societies, V. I, Boston 1984, s. 370).
Niektórzy uważają Popiela Gnuśnego za pierwszego władcę dynastii, ale był on jedynym prawym synem Leszka III, który podzielił kraj na księstwa dla swych bastardów z haremu azjatyckiego. Krajem KORONNYM była Goplania z 400 grodami-miastami. Popiel Gnuśny miał zbudować Wspaniałą Kruszwicę, za kontrybucję francuską, bo "bał się Hunnów" czyli Turków – żeby łatwiej było spławić skarbiec do Szczecina – skąd KRUSZWICA i Gopło czyli "orle gniazdo". Kruszwicki skarbiec Popiela był prawdopodobnie w zamku Mysim a jego Pałac CESARSKI za kontrybucję francuską na Łagiewnikach.
Wg Łysiaka to Popiel Gnuśny umarł w 825, ale jego następcą był NIE Popiel II Myszowaty tylko Ludwik Lebediusz. Tego Ludwika mam za księcia pasawskiego Ljudewita, który w r. 823 dał Pasawę i Panonię prawobrzeżną Frankom, co wynikało z traktatu między Ludwikiem Pobożnym a Popielem Gnuśnym, który widocznie już w r. 823 "przestraszył się Hunnów". Jego ojciec Leszek III zaczynał karierę polityczną jako oficer łącznikowy przy armii tureckiej, gdzie walczył z Arabami, a potem przez 10 lat wypędzał Turków z Iranu, Indii i Chin więc znał ich dobrze.
Tłumaczył swemu Pierworodnemu, że Turcy EUROPĘ NAJECHAĆ MUSZĄ, i mógł przygotować plan pokonania ich. Ta groźba zaistniała widocznie już w r. 823, skoro Popiel oddał Panonię Zachodnią Frankom za pomoc przeciw Ordzie Tureckiej? ale Franków wypędzili stamtąd Bułgarzy. Gdy w r. 828 zaistniała ponowna groźba turecka to Ludwik doprowadził do pokoju bułgarsko-frankijskiego, kosztem Pasawy i Linzu, za co uzyskał pomoc Franków, których przyprowadził Ludwik Niemiec.
W r. 830 miała miejsce wielka bitwa nad Wołgą, w której Ludwik Lebediusz wziął do niewoli armię turecką, ale tabory tureckie uratował wódz Seldzuk. Po wygnaniu Turków Lebediusz poprowadził skapitulowaną armię turecką na podbój Fińskiego Powołża, gdzie Turcy pożenili się z Finkami i otrzymali za dobrą służbę Krym, z czego powstała Orda Węgierska. Lebediusz mianował Ludwika Niemca Polskim Wojewodą Śląska. Ten wyprawił się na PARYŻ, ale sejm Franków opowiedział się za Lotarem więc Ludwik powrócił do Wrocławia, czego pamiątką jest fara wrocławska, którą przebudował warsztat minsteru strasburskiego. Potem doszło do konfrontacji między Lotarem a Ludwikiem, w czym Ludwik uzyskał tytuł Króla Niemieckiego, ale Lotar znowu wypędził go. Wobec tego na Śląsk przybył Lebediusz, który wysłał Czechów, którzy wygnali Lotara ze Strasburga Z Torbami.
Sprawa ta przybrała obrót dramatyczny, gdyż w wyniku kontrofensywy Lotara doszło do bitwy pod Fontenoy na południowy zachód od Auxerre, gdzie Frankowie skapitulowali przed Czechami, którzy wydali jeńców Niemcom i Francuzom a ci WYCIELI ICH DO NOGI... Na tym jeszcze nie koniec, bo w r. 845 Czesi przyjęli w Ratyzbonie chrzest KATOLICKI, co wyrwało ich z polskiego systemu politycznego – wobec czego to już nie Polacy grozili Kolonii i Paryżowi CZECHAMI, ale PRZECIWNIE...
JM awansuje do rangi heroizmów narodowych OBRONĘ LUBOMLI, domyślając się jej na terytorium Golęszyców w Bramie Morawskiej, czyli gdzieś koło Ostrawy. Pisze, że Lubomlę budowano w r. 868 a padła ona BOHATERSKO w r. 876. Mi jednak wydaje się, że chodzi tu o LUBUSZĘ-Berlin, która byłaby w takim razie zdobyta przez Ludwika Niemca, a ponieważ była to sprawa europejska więc trzeba ją rozpatrywać w kontekście europejskim.
JM szuka miasta SŁAWA, ale to Głogów. Wrocław nazywał się Wrotami lub Bramą SŁAWY czyli Odry,*- skąd Breslau. Trzeba tu wyjść od zdobycia przez Ludwika Niemieckiego Wiednia po śmierci Ludwika Lebediusza, a ponieważ wiadomo było, że był to spisek bizantyjsko-niemiecki to wojewoda kijowski Kij obległ i ZDOBYŁ Konstantynopol, co Niemcy skontrowali uderzeniem Swewów na Nowogród (Wielki). Kij narzucił jednak Bizancjum traktat trybutarny wobec czego Swewowie wycofali się.
Potem Kij założył Kilię u ujścia Dunaju i popłynął Dunajem do Wiednia, który Odbił w r. 870. Klucze do Wiednia wręczał Kijowi syn Karola Wielkiego Henryk V Pobożny, w którego pięknej córce Kij zakochał się i ożenił a która okazała się Polską Lady Makbet.
W 872 r. doszło do wielkiej bitwy pod Pragą, która zakończyła się rozejmem, na podstawie którego Ludwik Niemiecki Ewakuował Czechy. Po tej ewakuacji generałowie wytoczyli jednak proces witeziowi Wisławowi, który został wygnany do Serbii a regentem mianowano wojewodę Kija z Kijowa.
Mam list z Międzynarodowego Instytutu Cywilizacji Słowian, że Popielidów otruł w Wiedniu syn Karola Wielkiego Henryk V Pobożny. Gdy Zjazd familijny Popielidów w Wiedniu odmówił Kijowi prawa do Tronu to Ryksa kazała ojcu OTRUĆ TEN ZJAZD, co wywołało wojna między Uzurpacją a Frondą.